Fotomodel 2

Photoshoot

Gewoon bij een dalende zon op het trottoir, onder de toekijkende ogen van je vriendinnen en medebuurtbewoners wordt er gewerkt aan de portfolio. Pal tegen de zon in maar met een folietje voor de lens dat ongetwijfeld een prachtig effect gaat opleveren.

Typisch Brooklyn.

Swag don’t come cheap

Swag don' class=
image-7433
Deze swag dad was vorige week zondag een dagje met de (4) kinderen naar een pretpark geweest. Uitgeteld waren ze, maar na enig aandringen was toch iedereen weer op tijd wakker om uit te stappen.

Citymarketing

Filming is good for NYC
image-7417
Wat New York goed doet is het relateren van oorzaak en gevolg, ook in de marketing. Het geld is -in de uitingen maar ook geloofwaardig- hier het middel waarvoor het ooit bedoeld is, en niet het doel. Dat er soms straten afgezet worden ten behoeve van filmopnames is vervelend voor de mensen die er wonen of werken, maar als je daarbij de voordelen ook beseft wordt het een stuk dragelijker. Ik zie levendig voor me dat er in de Nederlandse Gemeente vooral naar de Overlast en het Geld zou worden gekeken (kan er wellicht een begrotingsgat worden gedicht?).

Er wordt blijkbaar behoorlijk geld gevraagd voor de medewerking, maar met dat geld kunnen ze weer goede dingen doen. Het moet ergens vandaan komen, en dan liever van een rijke filmproducent die er mogelijk miljoenen mee gaat binnenbrengen dan van de eigen inwoners, benut je eigen assets (je uitstraling, bekendheid) maximaal.

Hoe beter je deze gemeente-advertentie bekijkt, hoe beter die blijkt te zijn. Ik zag ook een versie met schoonmakers.

So wie so vond ik alles primairder dan in Nederland, alsof het ons te goed gaat en we gaan zeiken over tertiaire zaken, die in wezen nergens meer mee te maken hebben dan met “het systeem” an sich. Sterker: het is mijn stellige overtuiging.

In New York (en dan heb ik het maar niet over het weerzinwekkende Financiële Centrum Van De Wereld in lower Manhattan, maar meer de woonwijken) is geen plaats voor kieskeurigheid. Winkels zijn 24/7 open en bieden dus veel werkgelegenheid, en veel mensen zullen ’s nachts moeten werken. Overal zie je (oudere) mensen die plastic flessen zoeken, bijvoorbeeld uit openbare vuilnisbakken, omdat die kennelijk ergens (genoeg) geld opleveren. Overal zie je wel mensen die in een supermarkt voor $2.99 per treetje van 24 flesjes Poland Spring (water zonder chloorsmaak) inkopen en dat vervolgens voor $1 per flesje gekoeld op straat weer verkopen. Dat koelen en het JIT-bezorgen is voor de rijkere mensen die extra $0,87 wel waard, en daarom werkt dit ook. Dat je even niet moet betalen als er NYPD voorbij komt illustreert dat deze ondernemingszin niet helemaal volgens het boekje is. Zoek dus naar iets wat je wel kunt, en doe het!Hate doing laundry? Veel baantjes zien er voor ons troosteloos uit, een manklopende man die eenzaam de hele dag een perron of subway-treinstellen schoon houdt bijvoorbeeld. Maar ze doen het wel, en het perron is beslist schoner -met alle positieve effecten daarbij- dan als die man er niet was. Rijk zal hij niet worden, maar hij heeft wel te eten. Ik kreeg de indruk, aan de veelheid en aard van de vele stores, dat ieder dollar direct het gezin in gaat, en dat daar niet veel kamer van koophandels of belastingdiensten bij betrokken zijn, maar die indruk is waarschijnlijk te romantisch.Nail design

New York kent vele gezichten, creativiteit is een pré, en zeurpieten redden het er niet. Heerlijk, dat analyseren-op-het-eerste-gezicht.

Badmode

Brighton badmode

Ik ben de laatste die oordeelt over anderen, en al helemaal niet over uiterlijkheden. Het figuur en de tattoes van deze bellende vrouw: prima. Waar ik mijn vraagtekens bij zet is de zwart stretchen steunkous die er overheen wordt aangetrokken, ik snap het niet. Bij het zwemmen wordt ze uitgetrokken, dus echt prothetisch is het volgens mij ook niet.

Overigens: ik gok dat er in Brooklyn aanzienlijk meer vrouwen (16+) mèt tattoes rondlopen dan zonder.

Brownstone

Park Place street viewIk stond er niet erg bij stil dat Amerika naast de indianenverhalen ook een historie had. We “kennen” de wolkenkrabbers die tijdloos schijnen maar juist een hele historie herbergen. Weliswaar niet het achttiende-eeuwse werk dat Parijs kenmerkt, maar met name in het begin van de 20e eeuw is er ontzettend veel gebeurd en gebouwd, en pas achter de laag van hoog en groot (en constructietechnisch) vind je de artistiek-culturele laag. Veel Jugendstil uit die tijd en je doet de skyline van NYC tekort als je het alleen als skyline, contour bekijkt.

Zo zijn er in New York, in Greenwich Village en Crown Heights maar ook op vele andere plaatsen in de VS veel brownstone huizen uit begin 1900, die in het begin van de jaren zeventig omarmd zijn als de oplossing voor de woningnood en de kans op toch betaalbaar wonen in de stad. De trend was slopen en  nieuw bouwen, maar met renovatie -met oog voor de oorspronkelijke stijl- was veel meer en voor minder geld te bereiken. En zo kochten mensen die zich dat konden permitteren van hun verdiende centen een brownstone huis en verhuren dat permanent of tijdelijk voor het deel waarin je niet zelf woont. En ook zo verzekeren de rijkere particulieren zich van een oudedagsvoorziening

De van origine Candese actrice Krista Kujat bezit er bijvoorbeeld zo een aan de Park Place in Brooklyn, tussen Franklin Avenue en Bedford Avenue, overigens slechts 4 straten verwijderd van de plaats waar Richard Bona blijkt te wonen. De foto’s op haar site zijn van direct na de renovatie en er is inmiddels een paar jaar in geleefd, en als ik er in zou wonen zou ik nog wel wat kleine opknap- en schoonmaakklusjes weten, maar het is een ongekende vrije en royale thuisbasis voor een vakantie in NYC, met een four blocks walk afstand naar het metrostation naar de rest van de wereldstad.130721_nyc2013-1316_600

Ten overvloede: alle ervaringen en meningen zijn als altijd strikt persoonlijk.

Brighton Beach, New York

Brighton Beach New York 2013
image-7371
New York heeft diverse stranden. Natuurlijk denkt iedereen eerst aan wolkenkrabbers en zo, maar ook aan de Amerikaanse eastcoast vertoeft men graag aan het strand als het weer dat vraagt. Aan de Atlantische kust bezochten we vorige week al Coney Island, wat volgens sommigen vergane glorie is en eerlijk gezegd wekt het die indruk goed. Een forse investering van ondernemers is vereist, hoewel men hier de laatste restjes van orkaan Sandy ook nog niet heeft verwerkt.

Vandaag was het de beurt aan Brighton Beach, aan dezelfde kust, maar een paar haltes B of Q  eerder. In de voorbereidingen lazen we al dat dit Little Odessa wordt genoemd, en inderdaad, hier wordt meest Russisch gepraat, en ook de teksten op de gevels zijn veelal cyrillisch.

De sfeer is hier anders dan bij Coney Island. Een verschil? Bij Coney Island werd door de groepen Brooklyners apparatuur meegerold waarop nogal overheersend met de respectievelijke iPhones fijne muziek ten gehore kon worden gebracht, met als daghit de altijd fijne French Montana met Ain’t Worried About Nothin (niet opzoeken!).

Coney Island hip/hopVan meerdere kanten maar niet tegelijk, hard en niet mooi. De Amerikaanse Brownie Dutch (foto) scratchte daarbij wat aan zijn scrotum en hield de wacht bij de versterker waarvan ik me niet goed voor kon stellen wat voor batterijen daar in moesten.
Op Brighton Beach was het rustig, er werden spelletjes gespeeld en de gebronsde Russische en Amerikaanse pensionado’s deden er gymnastiekoefeningen in de brandende zon. Het was er chill. Of deze verschillen structureel of incident waren, is niet verder onderzocht.

Na zes uur werd de strandwacht opgeheven en nam de NYPD het over, die vanwege gevaarlijke stroming iedereen uit het water gelastte. Ook dit is New York, mensen.

Vrije ruimte

FEY_0084_1000
image-7361
Wie droomt er niet van later bij de Brooklyn Bulldogs te schitteren? Vandaag weer wat basisbegrippen van het slaan bijgeleerd. Het enorme Prospect Park heeft met zijn 7 openbare honkbalvelden prachtige faciliteiten voor de clubs en de enthousiaste buurtbewoner. En ook hier leert weer: schone, veilige ruimte waar veel mag is veel waard voor een gemeenschap, die hoeft niet verder doodgeorganiseerd te worden.

De speeltuin van ’t Vogelkwartier maar weer gewoon open toegankelijk maken tot zonsondergang, met hulp van alerte buurtbewoners en dagelijks schoonmaakrondje?

Brooklyn Bridge

130722_nyc2013-1533_600Tot voor kort was de term Brooklyn Bridge voor mij verbonden met het “nulmodem” programmaatje (was het bb.exe?) en de bijbehorende zelfgesoldeerde RS232-kabel waarmee wij via de seriële COM-poort (21 pins!) zonder floppies gegevens van de ene computer naar de andere konden uitwisselen. Netwerkkaarten waren verre van gemeengoed (Coax? UTP? Of toch Token-ring? Ethernet of DECnet?) en van wifi kon zelfs nog niemand dromen.

Anyway: vanaf deze week is Brooklyn Bridge gewoon de geweldige brug uit 18-zoveel tussen Manhattan en Brooklyn, die voor de gemeenschap hier van zeker zo groot belang is geweest. En nog.

(geen Lightroom hier, ik kan de truukjes van Photoshop niet negeren)