Begrepen

Met deze uitspraak van Jan voel ik me begrepen. Deze mensen wíllen (of kunnen) geen begrip opbrengen voor andere zienswijzen, en ik kan me goed voorstellen dat het “moeten” reageren op alles wat er gebeurt en verkeerd begrepen kán worden inclusief de reacties daar op daarbij een hele grote rol speelt.

Intocht

Met de intocht van Sinterklaas en zijn knechten is vanmiddag weer een stap gezet in het bijbrengen van het Nederlandse slavernijverleden en het bijbehorend inprenten van de racistische beginselen aan de Noorker jeugd. Hoe hebben we dat al die jaren niet kunnen zien? Dat de zwartgeschminkte buurtbewoners in deze tijd van het jaar hun vrije tijd -als ware het een carnavalsvereniging- inzetten ter meerdere eer en glorie van de sociale cohesie, kinderlijke pret en inkomsten die ten goede komen aan lokale goede doelen, gelooft natuurlijk niemand meer.

Getergd door onbegrip deed het me deugd -een kinderhand is in deze dagen gauw gevuld- in De Volkskrant de uitleg van electoraal geograaf (iemand moet het doen) Josse de Voogd te lezen.

De Voogd spreekt liever niet over ‘de elite’ maar er is volgens hem wel een ‘bovenlaag’, vaak afkomstig uit de steden als Amsterdam, Utrecht en Nijmegen(?), die oververtegenwoordigd is in de media. “Die laag denkt te makkelijk dat ‘we’ in Nederland een bepaalde kant op gaan, bijvoorbeeld met Zwarte Piet, maar gaat eraan voorbij dat er een heleboel mensen zijn die anders denken”.

Wat mij betreft had De Voogd daar nog bij mogen vermelden dat de bovenlaag dat niet alleen maar denkt, maar die gedachten ook als de enige waarheid beschouwt, waarop slechts beaming wordt toegelaten.
Ik weet dat de discussie van alle tijden is, maar de ingezette toon en weggehoonde nuance lokt begrijpelijk vergelijkbare tegenreacties op. En dat er een minderheid is die aanstoot neemt kennen we ook op vele andere fronten. Tolerantie is dat je oprecht je best doet een ander te begrijpen en daarmee om  gaat, niet dat iedereen jouw mening hoeft te verkondigen.

Ik zou graag zien dat ze eens stopten met het zoeken naar compensatie of correctie van gebeurtenissen die in het verleden in die tijdgeest plaatsvonden. Gebeurtenissen die niemand die nu leeft nog heeft meegemaakt en die we zeker als kennis mee moeten nemen met wat we allemaal met de wereld van plan zijn maar vooral ook niet meer dan dat. Of had ik dat al eens eerder verkondigd?

Tijdgeest

Iets gaat de verkeerde kant op. Verandering is gelukkig niet tegen te houden en vooruitgang is goed, maar het is zonde als bepaalde ervaringen en verworvenheden achteloos zouden verdwijnen en we daar wanneer het te laat is spijt van te krijgen. Dat lijkt me netto dan achteruitgang.

Bijvoorbeeld de sociale structuren en massa-schijn-beïnvloeding, de waarheids-waan. De meest media-getrainde, big-data-gesteunde of youtube-populaire uitingen worden snel als waarst bestempeld, met wat geluk nog in balans gebracht met een onevenwichtige tegenoverstaande mening. De vocal minority, waarbij je je altijd weer af moet vragen of ze echt bestaan of namens een verborgen agenda de wereld in worden gebracht.

De verschraling van de pers maakt dat de berichten die in het vroege radio1journaal toevallig ook in het onafhankelijke ‘regionale’ dagblad wordt uitgemeten, ’s avonds de bulletins, talkshows en ‘achtergrondrubrieken’ beheersen. Niet omdat het een actuele urgentie heeft, maar omdat iemand het de media-pijplijn heeft ingeperst, met een reden. Een dag later hoor je er vaak niets meer over. Maar gelukkig wel veel mensen die er vaak ongefundeerde mening over hebben. Armoedig allemaal.

Een NRC die vorige week komt met een verhaal waarvan je direct aanvoelt dat het moedwillig verkeerd interpreteren van een ook normaal uit te leggen redelijke en zinvolle actie van kamerlid Omtzigt is, zoals 2 jaar daarvoor al aangekondigd door de gerespecteerde columnist van dezelfde krant, wat door diezelfde krant nog eens wordt aangewakkerd met dat die ‘onthulling pijnlijk’ is en inmiddels door verschillende -die er wel bij waren- als kletskoek bestempeld. Duimendik vond ik ook de op een VVD-er lijkende reporter  van EenVandaag die tijdens zijn reportage (na 8:00) niet vaak genoeg het frame “een hele erge/grote/foute blunder” kon herhalen, waar die ook “vergissing” of nog nauwkeuriger “een moedwillig of onkundig verkeerd uitgelegd onbelangrijk detail” had kunnen zeggen. Maar ja: wel veel ophef op de social media, ook door hunzelf trouwens. Je ziet in de reacties dat het verhaal -hoe onbelangrijk ook- verschillende tweeters tot een mening forceert.

Een deel van een oplossing is wellicht het volgende: ontneem het recht op digitale anonimiteit. Het is verknipt om verborgen achter een nep-identiteit maar alles te kunnen doen of roepen wat je maar kunt bedenken. Gratuit. Is een bericht of reactie echt of komt het van één of andere bot met de bedoeling de opinie te beïnvloeden? Die scheldkannonade voor en tegen de vrijheid van meningsuiting: wie is dat? Het geven van je mening als reaguurder (wat een lelijk woord is dát) op tendentieuze artikelen met als voornaamste doel clickbait te zijn dus advertenties of opinies te verkopen is anoniem ongeremd, maar hoe zou het zijn als je identiteit gevalideerd en zichtbaar is?

Ik ben een oplettende privacy-bewaker, omdat ik wantrouwend ben naar wie of wat mij volgt, sterker: ook mijn nietsvermoedende data wordt ongewenst verhandeld. Dat zou wellicht iets anders worden als dat allemaal transparant is, niet met zo’n waardeloze en irritante cookie-wet, maar maar gewoon, met een website waarop je precies kunt zien wie wat van je gebruikt en waarom. En dat je die dan allemaal dwingend uit kunt vinken.

Zou de maatschappij niet ontzettend opknappen van verplichte identificatie? Dat je bij geboorte een digid (een onkraakbare en onsteelbare fysieke unieke code) krijgt waarmee je overal terecht kunt? Nooit meer inloggen met facebook, google+, vals gmail-account of wat dan ook, maar met je persoonlijke nederland.nl-ID. Gereguleerd en gefaciliteerd door de overheid, zoals ze dat in Estland -was het Estland?- al doen. Zoals mijnoverheid.nl maar dan serieus en met een stevige wettelijke basis.
Heb je dat goed voor elkaar, dan kun je eenvoudig digitale verkiezingen houden en referenda, maar ook kunnen opinies zo ontdubbeld worden, bots tellen niet meer mee, en kun je gefundeerd roepen dat x% van de bevolking iets vind of doet en y% daar geen mening over heeft en dus in beide kampen niet meetelt.
Hier in de provincie zijn er bijvoorbeeld maar weinig die ook maar iets van kwaad zien in Zwarte Piet, die daarbij ooit ook maar een seconde gedacht hebben aan discriminatie en slavernij, onderdrukken en minderwaardige negers. Moriaantje was het lievelingspersonage uit mijn lagere schooltijd. Dat daar een opruiende Sunny Bergman en dankbare Sylvana Simons met in hun kielzog iedereen die elke zweem van discriminatoir zijn probeert te ontwijken, fundamentalistisch van leer trekken zegt veel over hen, maar dat ze daarmee het tot voor kort voornamelijk onomstreden onschuldige kinderfeest gijzelen is op zijn zachts gezegd ergerlijk en geen haar beter dan de vermeende islamiseerders (die van de tsunami) of voormalige missionarissen (dat waren wij). De vocal minority in de periferie van media-centrisch Nederland bepaalt de agenda’s, en dat is nu eens niet het vermeende minderwaardigheidscomplex van de provincie, want dat bestaat hier niet.
Er zou best eens een uitzending van medialogica besteed mogen worden aan de exacte oorsprong van de huidige ZP-kruistocht en wie daar welk belang mee meende te moeten dienen, ik ben oprecht benieuwd want ik vind het zeer opmerkelijk dat een dergelijk irrationeel geluid als De Enige Juiste Mening zo stevig de maatschappij wordt ingeslingerd. En ben ik het zomaar eens met Rutte III wanneer die zegt dat Sinterklaas vooral een kinderfeest is. Zo had een burgemeester van Dokkum ook prima de demonstratievergunning een week later kunnen verlenen, met is vaak te bang.

Of het bovenstaande met een gevalideerde identiteit wordt opgelost weet ik eigenlijk niet, zelfs niet of het er iets mee te maken heeft. Maar ik denk wel dat wanneer de digitale anonimiteit verdwenen is een deel van de maatschappelijke communicatie weer meer genormaliseerd zou kunnen worden, normen en waarden zoals we die in de loop der jaren juist geleerd hadden, ook online en in een geglobaliseerde wereld. Er is echter een keerzijde wanneer een overheid mee kan kijken  en zo zitten we al snel weer bij de wet die suggestief “sleepwet” wordt genoemd.

Ach ja, zo mijmer je wel eens wat, it runs in the family.

foto: gevalideerde identiteit omstreeks 1990.

Te denken

De wereld is digitaal bijzonder kwetsbaar en zoals alles wat voor de onwetende mens onzichtbaar weg te moffelen is, wordt je je daar pas echt van bewust als het al laat is.

Wat is er gebeurd? Met een tekortkoming (vulnerability) in Windows waarvan het niet uit te sluiten is of het echt een foutje was of het een bewust achterdeurtje op instigatie van de NSA, kunnen goed- of kwaadwillende nerds de controle over computers overnemen. Dat de NSA dit EternalBlue gaatje kent en actief gebruikt bleek uit onlangs gelekte info.

EternalBlue is a remote code execution attack taking advantage of a SMBv1 vulnerability in Windows. Microsoft patched the vulnerability on March 14, one month before the exploit was publicly leaked.

De hele digitale wereld is nu in rep en roer, begrijpelijk. Als je dan ook nog eens de Deep Web-achtige documentaires bekijkt, besef je dat dit lek dus ook al jaren ongemerkt door de NSA gebruikt kan zijn geworden, wat bijna nog creepier is dan deze niet te missen ransomware-aanval.

Er zijn wereldwijd heel veel verstandige mensen actief bezig met deze materie, om de richting waarin de wereld rolt om te buigen tot een wereld waarin het echt weer om alle mensen draait en niet om de 1% machtigsten en rijksten. Waarbij democratie intrinsiek eerlijk en voor iedereen is. Dat symmetrie en gelijkheid daarin principieel essentieel is, en encryptie zonder achterdeurtjes dus ook, is me inmiddels wel duidelijk. Dat een overheid die graag wil controleren dan dus over moet gaan op hele andere methoden ook. Ik hoop dat ze daar mee bezig zijn en de strijd voor achterdeurtjes staken.

Toch anders

Nee, het geluid is niet beter, de platen zijn niet per se handzaam of onkwetsbaar, het is niet goedkoper dan streamen, en toch, tóch is het anders om een plaat te draaien. Zeker, het zal nostalgie en compensatie zijn, maar het is óók echt. Op deze manier ontsnap je aan de moordende massa van de miljoenen tracks die je in telkens weer nieuwe marketing-doorsnijdingen worden opgedrongen, de devaluatie van Het Genieten door de oppervlakkigheid van de laagdrempeligheid.

Je moet het doen met de platen die je hebt en die luister je dan dus net zo vaak tot je er genoeg van hebt. Zo krijgt de laatste Van Morrison veel meer betekenis dan de daaraan voorafgaanden, die vast even dik in orde zijn als deze. Of de nieuwe Divide van Ed Sheeran die ik wel al een aantal keer anoniem op Spotify had gehoord en waarvoor ik na die O2-documentaire verder ongehoord een zwak heb. Waarbij het natuurlijk niet goed is dat je een dubbel-elpee op 45 toeren moet draaien.

En je blijft er lekker bij in beweging hè.