Gunder

image-6251
Feest der herkenning deze keer, voorbereid door spotify, maar daarom niet minder prachtig. Wat duurde het lang, vond de uitbater, maar voor Daniël Lohues hoeft het musiceren niet per se te stoppen.

Houdt moed

“Hout moet”, zei de timmerman. Na Allennig I t/m IV zagen we vanavond Daniel Lohues met begeleiding. Het grootste verschil met de voorgaande keren vond ik vooral dat ik de nieuwe CD inmiddels al helemaal kende, en dat het Ooooh-effect daardoor een heel stuk minder sterk was. De Waits-achtige anekdotes die de oorsprong van de nummers duidden ontbraken natuurlijk nog wel, maar die zijn nu ook ingevuld.
Waar ik op de CD “Houdt moed” verder lezen

Allennig IV

In tegenstelling tot I en II bestond het publiek bij IV vorige week in het Hengelose banktheater vooral uit het wat meer gegoede theaterpubliek, deels liefhebber, deels abonnementhouder, maar allemaal uiteindelijk  prima geamuseerd.

In Hardenberg (I) bewogen we tussen de jongeren die intussen -als wij- de veertig passeren, en die de sfeer ademden dat er een gezamenlijk geheim gedeeld werd, het geheim van de liefhebbers van die sterk onderschatte gitarist van Skik. Dàt is inmiddels wel voorbij, en inmiddels is het ook voor gearriveerde stappers done om Lohues te bezoeken. Terecht, en het fraaie is dat hij de “druk van de media” fantastisch weerstaat, en gelukkig vooral ook authentiek en zonder concessie -zichzelf- blijft.

Lange tijd leek het alsof het meegebrachte traporgel slechts decoratie was, maar uiteindelijk kwam het er toch van, met een Waitsiaans Hoeveul be’j neudig. Volgend jaar een toer met contrabas, percussie en sax?

Poeet

Daniel Allennig III

Toen Daniel zijn introductie van Nooit stoppen met proberen gedaan had was voor mij de avond al een succes. Nooit stoppen met proberen, ook niet nadat het gelukt is. Klinkt dat niet oneindig veel rijker dan het vergelijkbare platte credo Geef nooit op?

Daniel is een heerlijke voorvechter van regionale identiteit, zoals Finkers dat bijvoorbeeld ook is, maar zonder dat fundamentalistische dat bijvoorbeeld Friezen hebben (hoewel ik daar -eerlijk is eerlijk- geen recente voorbeelden meer van ken). Elke provincie moet zo iemand hebben, die het ingebeelde minderwaardigheidsverschil ten opzichte van het westen (lees: Hilversum) verwoordt en compenseert. Daniel laat de mensen ten oosten van de IJssel trots zijn op.. wat ze zijn:

Ten Oosten van de Iessel
is ’n ei gien lege dop
In het land van de wiezen
Komp de zunne op

– Daniel Lohues, Allennig III, 2009

Verschraling (2)

Allennig II

In mijn relatieve somberheid over 2008 ben ik natuurlijk een hoogtepunt vergeten: Allennig II. Door de kleinheid van de onderwerpen van toen en nu juist weer van over de hele wereld en alle tijden. Een lievelingsplaat, en mocht deze jongen bij je in de buurt komen: altijd gaan kijken!

Jij begriepen vast ok wel
hoe dat werkt bij mij
Da’k joe eigenlijk wel
veur de kop kan smokken

Mar dat doe’j ja nie
Mar dat doe’j ja nie
en toch denk ik aal vaker waorum niet
Mar dat doe’j ja nie
Nee dat lukt haost nie
De deksel kan wel lös mar niet altied

[Mar dat doe’j ja niet, (c) 2008 Lohues Music BV]