Southern belles

image-5574

I’ve seen the bright lights of Memphis and the Commodore Hotel
And underneath a street lamp, i met a southern belle.

Inderdaad ja, de Shiner Twins spelen zoals Little Feat in het van de begin jaren 70, en dat is hartstikke lekker. Met dank aan Johan van Pop-eye en Bertus van De Cactus, die muziek van muzikanten die weten hoe er gespeeld kan worden als je instrument controleert een warm hart toedragen, kon er vanmiddag genoten worden van deze Four Souls – One Heart. Lees verder

Benefietconcert

image-4282
UTRECHT – Het is nu ongeveer een week geleden dat door een tragische en noodlottige brand de Silvester Studio van Erik Spanjers in Utrecht volledig in de as gelegd werd, iets wat Shiner Twins en vele anderen niet onberoerd heeft gelaten. Erik is echt álles kwijt, hetzelfde geldt voor Erik’s broer Roel Spanjers die al z’n kostbare oude Hammonds en andere keyboards verloor, en drummer Jody van Ooijen wiens drumstel en bekkens nog in de studio stonden na de recente CD-opnames met de Shiner Twins. Vrij snel nadat het nieuws bekend werd is Nicky Hustinx (Shiner Twins ex-drummer) met een aantal vrienden begonnen met het op poten zetten van een benefiet-avond, om de gedupeerden een klein beetje tegemoet te komen in alle ellende en schade. Dit speciale BENEFIETCONCERT gaat plaatsvinden op DINSDAG 11 JANUARI in THEATER KIKKER in UTRECHT. Opgetreden zal worden door o.a. JW Roy, T-99, Shiner Twins, Woost, Bart de Win en Most Unpleasant Men, en de lijst is op dit moment nog groeiende ….
Aanvang die avond is stipt 20.00 uur, zorg dus dat je er op tijd bent !!!

Tip van Henk

Vanavond zagen wij JW Roy en de One Night Band. Een wat twijfelachtige artiestennaam die ik als zodanig wel kende, maar waarbij ik me nog geen muzikale voorstelling kon maken. Welnu: het valt erg mee. Tegenwoordig noemen we het Americana, maar het is gewoon de muziek waar we mee groot zijn gebracht. Een voorzichtige mix van country, singer/songwriter en westcoast. Zeg maar John Hiatt. Praktisch allemaal -goede- eigen nummers en toch erg ‘familiar’. En fantastisch gezongen en gespeeld. Deze stijl heeft nog best bestaansrecht. En ik was toch altijd al wat overgevoelig voor Hammond orgel en James Burton-achtige gitaarsolos.
Het leek mij sneu dat een dergelijk vermaak plaatsvond voor een zeg vijftigtal bezoekers, mezelf meegeteld, maar dat scheen hen in het geheel niet te deren. Dat hoort kennelijk bij de kleine kunst.