Full Frame

201512_sample-007_1000pxSjeezus. Verleid door de jaarlijkse cash-back-actie van mijn camerafabrikant na ampel delibereren -zoals dat gaat en hoort- vandaag de overstap naar De Grote Sensor gemaakt. Keurig de verleiding weerstaan om de nog een stapje professionelere D810 te nemen en dus de D7000 bij mijn favoriete camerahandelaar netjes ingeruild tegen de D750. Ik kan voor mezelf niet verantwoorden dat 12 extra overbodige megapixels voor mij echt €1.000 extra waard zijn, het blijft serieus hobbywerk, ik verdien er geen cent mee dus is de D750 voor mij de juiste keuze.

Dus weer wat statistieken: de D7000 heeft in de bijna 5 jaar (4 jaar en 9 maanden) 43.317 foto’s geklikt, een dikke 9.000 per jaar. Ook: een RAW (NEF) fotobestand beslaat nu zo’n 32-35MB, dat was gisteren nog 20-23MB.

De eerste resultaten onder erbarmelijke omstandigheden zijn verbluffend. Deze foto wordt gewoon met ISO12800 op 1/400s gemaakt en heeft qua scherpte en ruis totaal niets op aan te merken. Wow. Hier kan ik het wel weer 5 jaar mee volhouden tot de D900 of D6 binnen bereik komt.

Prettige kerstdagen zeg!

Supertrio

My first 14mm picture

Ik ben eigenlijk meer een teleman (“P.G. Telemann”) dan een groothoekman maar in sommige situaties kun je echt niet uit de voeten met 24+ mm luidde zo ongeveer mijn inwendige argumentatie om uiteindelijk ook nog de AF-S Nikkor 14-24mm f/2.8 ED aan mijn gear toe te voegen, waarmee de zogenaamde Holy Trinity compleet is. Precies lang genoeg getwijfeld om de €200 cashback-actie van Nikon mis te lopen, waarom begrijp ik ook niet helemaal.

Over deze lens is alles al geschreven: het is de beste die er te koop is. Er gaan verhalen van fotografen die om dit objectief van Canon naar Nikon overstappen; ik geloof die niet, maar smeuïg is het wel.

De bolle voorste lens is eng, quasi-nonchalant met de camera in de hand rondwandelen brengt het reële risico op stoten en beschadigen met zich mee, dus de kap blijft altijd in de buurt. Het gewicht van bijna een kilo wordt vaak als nadeel genoemd maar is geen enkel bezwaar omdat het zwaartepunt van het totaal dicht bij de body ligt.

De stevige prijs ligt in de EU vast, daar hoef je dus in principe niet voor naar Den Ham te rijden. Toch vind ik het “ieder jaar” weer de moeite waard om dat wel te doen en het niet online of bij een mega-markt te verwerven. Omdat het kan. Als trouwe-klant service werd ook nog even de spiegel en de sensor gereinigd.

Omdat er objectief gezien nu niets meer te wensen is, de 500mm-achtigen zullen we voor onszelf nooit kunnen verantwoorden en ook fisheye, macro of tilt-shift zijn vooralsnog voor mij niet-rendabele frivoliteiten, zal de volgende investering langzamerhand weer een body gaan worden, full frame, waarmee de lat weer een paar streepjes hoger komt te liggen. Ik kon de d800 en de d750 alvast even van dichtbij proberen, en inderdaad: deze 14mm zónder crop-factor is indrukwekkend.

Een collega-klant was al een fase verder en kwam z’n d810 inruilen voor een d4s. We begrepen van elkaar in welk schuitje we terecht waren gekomen.

Tot volgend jaar! werd me bij het verlaten van de winkel nagewenst. Dat zou zomaar ‘ns kunnen, maar ik ga eerst eens een jaar heel erg blij zijn met wat ik nu heb verzameld.

Naar het voetbalveld hoef ik hem niet per se mee te nemen, weet ik al.201504_1424-057_1000

AF-S 70-200/2.8G ED VR II

201404_tele-016_1000

Die op deze foto is hem niet geworden, maar de foto is er wel mee gemaakt. Binnen bij Konijnenberg, uit het handje, no problem. Met de Nikon AF-S 70-200/2.8G ED VR II is nummertje 2 van Nikon’s Holy Trinity bij elkaar gespaard. Met een monopodje erbij om de spierballen af en toe rust te gunnen.

201404_tele-086_1000

201404_tele-097_1000

 

 

Crop

130609_div-019_600Op de prangende vraag of een (dure) full frame camera een zinvolle aanschaf is als je een behoorlijke APS-C camera hebt, of dat je je geld beter aan “goed glas” kan besteden heb ik het antwoord gevonden: de lens. Als gewoon plaatje zie je het een beetje, maar als je goed kijkt zie je immense verschillen tussen twee lenzen uit dezelfde range en van hetzelfde A-merk, de ene uit het segment “net boven de kit-lens”, de andere het topmodelletje. Van de eerste ben ik nooit echt gelukkig, al deed-ie het wel, van die tweede word ik dat wel.

Voorbeeldje? Bovenstaande foto is een iets uitgesneden versie van een gewone foto van een kantoorgebouw bij het Hengelose station met door de schuine ramen grappige reflexies van de Hengelose binnenstad en dan met name het station. Ik kan daarop vrolijk inzoomen tot bijna 1:1 met onderstaand detail, waarvan ik denk dat als ik deze met mijn tele had gemaakt er misschien nog minder detail zichtbaar was geweest. Een gelukkig mens, wat dat betreft dus, en de (D7000) camera kan nog jaren mee.130609_div-019_1000