De VTR

“Ontzettend slimme gast die het mooie studentenleven weet te combineren met een biertje en nog een biertje”. Wat dát betreft lijkt-ie dan weer meer op zijn vader ;-). Van vroeger dan hè.

Etc.

Die Paul Simon van de jaren 60-80 gaat mij nog steeds helemaal niks vervelen, integendeel.

Bouwcyclus

Opgeleverd in 1976, afgebroken in 2017, de levensduur van een schoolgebouw is tegenwoordig dus -even rekenen-  41 jaar. Met het verdwijnen van het tastbare blijven alleen de herinneringen over die duizenden kinderen hier in die periode hebben opgedaan.

image-10405
Ik was de eerste lichting, misschien de eerste leerling zelfs, die op De Klankhof zat. De Klankhof, zelfs de naam moest nog met een prijsvraag verzonnen worden. De Klankhof won het van de Jan van Schaffelaarschool wat ik dan weer wel begreep in een muziekinstrumentenbuurt. Dat de schoolkrant Het Klankbord ging heten was daarna natuurlijk een inkoppertje.

Ik vond het geen naam op trots op te zijn door dat toen al oubollige “hof”, maar een naam moet worden ‘geladen’ door wat het daadwerkelijk presteert en zo werd het -met bv de Kroevendonk- een redelijke naam in de regionale schaak-subtop lang geleden.

Degenen die er bij waren kennen het verhaal en wie er niet bij was interesseert het waarschijnlijk niet, maar de eerste lichting bestond uit de kinderen die in de nieuwe Grauwe Polder waren komen wonen en voor wie de dagelijkse fietstocht naar de Vincent van Goghschool in het nog rondweg- en zelfs tunnelloze Etten-Leur wel wat minder mocht.
Zo werd er dus ongetwijfeld pre-WPR/AVG/GDPR met behulp van de protestantse kaartenbak van de Baai geworven en startte de import-bovenbouw met één vierdeklasser Peter (Vlissingen) en de vijf vijfdeklassers Karel (Schiedam), Wim (Makkum), Aart (Breda), Lucienne (Apeldoorn) en Ruud (regio Utrecht), praktisch gecombineerd met de derde klas (plus 2 is groep vijf) in één lokaal. Alles was splinternieuw en de eerste weken in het nieuwe gebouw werden mede besteed aan het monteren van meubilair, plastificeren van boeken (ruikt lekker!) en uitdrukken van allerhande gestanst geleverd lesmateriaal inclusief bijbelse figuren voor op het flanelbord als ik dat er niet bij romantiseer. Het was allemaal best gezellig.

Uitzwaaien 1978

In 1978 zwaaiden we, ik was inmiddels met Mirjam, Assunta, Martin en Paul -lang niet allemaal protestants- uitgegroeid tot een klas van vijf, af richting middelbaar onderwijs. De uniforme kleding bij dit afscheid had van doen met iets van volksdansen en ik zie nu pas dat niet Assunta maar  een ander meisje op deze foto staat dat zo kort in onze klas zat dat ik haar naam ben vergeten.
De bij het afscheid uitgereikte bijbel heb ik nimmer ingezien.

Klankhof today

Voor de plaatsvervangende nieuwe bredeschool snap ik de naam Sonate wel. Leuk.

Foto’s 2017: E. Feij.