Digitaal ongemak

Ik ben op zijn zachtst gezegd geen fan van de cookiewet: dat elke website aan de bezoeker moet vragen of het okay is dat er bepaalde dingetjes onthouden worden, zodat dat handig is voor de volgende keer, of dat er bijpassende adverteerders gezocht kunnen worden, voor nu of later, elders. Sites die daar bewust mee om gaan (d.i. die geld willen verdienen met de verkoop van jouw bezoekgedrag) hebben het tot een kunst verheven om iedereen die zijn privacy bewust iets minder te grabbel wil gooien maximaal te pesten tot het moment dat je het -per ongeluk- gewoon opgeeft. Een beetje zoals Microsoft bij iedere upgrade weer Bing als standaaardzoekmachine heeft ingesteld en alle nieuwe opties om informatie te delen standaard aan zet.

Bij de NPO kun je wat kiezen, qua cookies, tenminste deels. Dat is ook wat je verwacht van een publieke omroep. Lees verder

Suggestie-allergie

Ik heb heb al eens eerder gezegd dat ik mezelf erg tolerant noem, het liefst laat ik iedereen lekker zijn eigen gang gaan en zo nodig plooi ik me daar wel omheen. Heel veel dingen gebeuren op een manier waarop ik het zelf niet gedaan zou hebben, vaak is dat nog beter ook.

IMG_5045Waar ik niet tegen kan, zijn de “goedbedoelde” suggesties die me de hele dag door worden geboden. Ergerlijk.
Zo raakt mijn buik bij elke Twitter-update voller van de “verbeteringen” die worden aangebracht. Twitter is één van die apps -computerprogramma’s heten tegenwoordig apps- die bij de lancering al ongeveer klaar was maar nog geen business model had waar iemand puissant rijk van kon worden. Er zijn daarna nog best een hoop technische verbetering aangebracht maar de functionele verbeteringen zijn wat mij betreft vooral verslechteringen. De kern van twitter was voor mij immers een chronologische lijst van  tweets van mensen die ik volg en van hen die tweeten met een #tag. Dat is natuurlijk te simpel en daar verdien je geen droog brood mee.

Het was dus wachten op de features die je elders ook hebt zien komen. Advertenties worden eufemistisch als Uitgelichte tweets gepresenteerd en sinds kort worden tweets geheel overbodig in een niet-chronologische volgorde gepresenteerd onder het motto Terwijl je weg was… Ja, alles wat ik daar vind is gebeurd terwijl ik weg was, dat hoef je voor mij niet per se door elkaar te husselen.

En nu is er weer een rubriek Dit vind je misschien leuk, want iemand die ik volg vind dat namelijk ook. Nou, ik dus niet, ik vind het irritant. En het houdt niet op: Microsoft, notoir langjarig plugger van MSN, Live, Bing enz. gaat in de nieuwe versie van Windows 10 wat meer ruimte bieden aan aanbevolen apps in het startmenu, om ons te helpen uiteraard.

Update: ook Allo van Google gaat suggereren. Zodra je het woord pizza ook maar gebruikt komen de pizzatenten in de buurt met openingstijden en menukaart al weer binnen zeilen. Wel grappig, zelden nuttig.

Irritant

Waar maak je je druk om zal je denken, maar het is best irritant als je elke dag een ongewenst schermpje krijgt waarin Oracle -bouwers van een uitstekende databasesysteem- aankondigt dat er een Java Update beschikbaar is. Gewoon uitvinken die updatechecker, zul je zeggen. Maar niks hoor: na een waarschuwing waarbij het lijkt alsof je iets crimineels begaat komt het vinkje gewoon terug. De vorige keer gooide ik Java gewoon weg, maar blijkbaar is er toch weer iets dat het nodig heeft.

Gewoon updaten dan? Ja, dat zou ook kunnen.. (zucht)installingjava