Seki

Ik was nog niet eens zo lang in dienst bij het beginnend bedrijfje dat ze tegenwoordig een startup zouden noemen toen er, ten behoeve van de wat ze tegenwoordig marketing noemen maar toen gewoon een folder was, een foto moest worden genomen. Het is omstreeks 1990, een eeuwigheid geleden en ondanks alles was de m/v-verhouding best verrassend.

De zolderkamer was niet heel lang daarvoor verlaten en omdat het huidige thuiswerken nog niet bestond -de enige manier om iets van een computer naar een andere te krijgen was een diskette- werd een kantoorlocatie in hartje Enschede betrokken waar we met elkaar konden programmeren aan de meest geavanceerde programmatuur, gebruik makend van de wiskundige skills van deze wo- en hbo geschoolden, op bureau’s van spaanplaat en gamma-poten die we zelf in elkaar schroefden, zoals dat hoort.

Van links af zien we achtereenvolgens FF (2 letters waren genoeg voor een unieke logincode), zeer thuis in de C-core van onze grafische database waarmee grote hoeveelheden geografische informatie konden worden opgeslagen, geraadpleegd en gemuteerd, onze heilige graal. HGL, mede-oprichter en verantwoordelijk voor veel, onder andere dat ik er kwam te werken en mijn huidige pensioenregeling. Ik, een van de twee medewerkers van deze foto die op dit moment nog steeds bij de nazaat van dit Seki werkt. BW, die zich na een paar jaar programmeren liever stortte op het vertalen van de bijbel in de nog ontbrekende dialecten van centraal Afrika. JGL, die andere, jaargenoot van mij, die nog steeds van belang is voor de producten die worden gemaakt. Mede-oprichter WW, niet vaak iemand meegemaakt die slimmer is en altijd in staat om projecten die op het laatst dreigden niet af te zijn met een of twee nachtjes doorhalen af te maken. JS, ook zeer slim en exact, die in assembler een programma schreeft, of eigenlijk twee, coexec.com en conext.com, waarmee het bedrijf als enige in de bekende wereld in staat was twee programma’s “tegelijk” op 1 computer te laten werken. We hebben het wel over de tijd van MS-DOS 2.11 op een IBM AT-computer hè!

coexec.com /c autocad.exe -s:autoexec /c oracle.exe -init

JS maakte deze foto met zijn Hasselblad (zonder het hier zichtbare raster dat nodig was voor het drukken in de folder). JS overleed aan ziekte. JVL begon op dezelfde dag als ik en was de administratief medewerker die al het werk wat tot dat moment door de directie zelf werd gedaan ging doen. Zij moest 20 jaar later het veld weer ruimen toen er na weer eens een overname een gecentraliseerde administratie was en is toch weer terechtgekomen. GN was de ideale programmeur, nauwkeurig, kritisch, gedreven en vaardig en freelance-t er nu na het opgroeien van de kinderen weer wat bij. HR was dat ook, nog iets meer uitgesproken zelfs. Ze vertrok enige jaren later in verband met relatie richting westen.

Mijn eerste baan. Ik mocht programmeren aan dingen die ik niet begreep maar wel leerde kennen. Het was de tijd waarin je als programmeur zelf nog verzon wat logisch was en de gebruiker die daar mee moest leren omgaan: zo werkt het programma, dit moet je doen. Producten die succesvol waren met die aanpak en producten die door die aanpak nooit aan de verwachting of wens van de opdrachtgevers voldeden. Maar hé: het staat er toch?!
Inmiddels werkt dat anders: we bestuderen de bedrijfsprocessen en werkwijzen en ondersteunen dat; een computer is inmiddels makkelijker te veranderen dan een mens of organisatie.

8 jaar later, inmiddels directeur (van Dijkoraad IT)

Het is gek te constateren dat we pakweg 27 jaar later in omvang krap verdubbeld zijn en wel 20x zoveel klanten hebben die iets als 10x zoveel omzet ‘doen’. Is dat eigenlijk succesvol, gestaag of mislukt?

nog een paar jaar later

Van al die jaren heeft JVL haar best gedaan foto’s te verzamelen en te bewaren. Ik kwam ze weer eens tegen.

Grutjes-nog-an-toe!!

Wanneer ik “grutjes-nog-an-toe” zeg, stel, dan komt dat van Agent 327 die dat op pagina 1 à 2 van elk avontuur verzucht. Die las ik vroeger. Of de strip nog steeds bestaat? Dat Google je zelf maar.

Studieadvies

scanpf0005

Als het studieadvies destijds bindend was geweest, was ik dus gestopt en had mijn carrière er heel anders uitgezien, als van carrière al sprake was geweest.

Ik blijk allerhande spullen uit mijn studietijd bewaard te hebben en dat komt van pas om het selectief geheugen nu met feiten te ondersteunen. En dat is dan weer handig omdat de oudste op dit moment op dezelfde universiteit studeert en dat allemaal best lastig is. Het tempo is volgens mij moordender dan destijds en amper begonnen druppelen de cijfers al binnen.

In diezelfde spullen valt te zien dat de resultaten na de eerste periode 6, 4, v, 7 en 6 waren, een 4 voor Inleiding bedrijfsleer voor informatica, nu mijn dagelijkse core business. Met de nodige herkansingen behaalde ik na twee jaar mijn P, ondanks de mening van het bestuur dat het voor mij geen perspectief bood. Indien uw huidige prestatieniveau gehandhaafd blijft.

Of het genoemde advies voor de noodzakelijk motivatie heeft gezorgd de verstopte talenten aan te spreken is niet terug te vinden, maar uiteindelijk kwam het helemaal goed.

Tegenwoordig is het studieadvies na een jaar wel bindend. Tevens wordt er nu in modules gewerkt waarbij modules in zijn geheel gehaald moeten worden of -na wat herkansingen- in zijn geheel opnieuw gedaan moeten worden. Zover is het echter voorlopig nog niet.

scanpf0006

Doctoraal diploma-uitreiking 29 juni 1990

Uit de tevens aangetroffen foto is af te leiden dat er voor het overige in die 25 jaar maar heel weinig veranderd is.