This next song is even funnier

Posted on

Mijn zus had ook best veel platen. Veel om te lachen maar ook een paar serieuze, waarvan Cooder’s Chicken Skin Music en de Beatles’ rode en blauwe, maar toch vooral The Flying Burrito Bros’┬áLive in Amsterdam. En een Dual pick-up.

Ik kende de mannen niet, was een jaar of 10, kende nog geen Engels, maar de hoestekst verhaalt pseudo-onverschillig over de strubbelingen in de band, over Sneaky Pete die meer geld kon verdienen voor zijn gezin door studiomuzikant te worden, Chris Hillman die door Steve Stills werd weggelokt (voor Manassas), Bernie Leadon die miskend maar aan de Eagles begon enzo. Rick Roberts was als enige Burrito Brother nog present, maar omdat er royaal bluegrass-standards en Laurel Canyon Band covers gespeeld werden, was het ondanks alles een leuke plaat. Ik nam hem op op een bandje en had er jaren plezier van.

Cassettes draai ik niet meer en de plaat werd nooit een CD of een stream, maar sinds enige tijd is de LP er weer. Met de keuze tussen tweedehands of nieuw koos ik voor nieuw en ik heb zeer sterk het vermoeden dat dit nog gewoon een originele persing is die dik 40 jaar bij Ariola in het magazijn heeft gelegen. Daar heeft iemand ooit een vooruitziende beslissing genomen of gewoon liggen slapen.

De LP is niks veranderd. [Ariola-Eurodisc Benelux, 86 439 XCT]