Random Access Memory

Posted on

Je kunt je oprecht verbazen over de enorme opslagcapaciteit van ons eigen geheugen. Een korte blik op een minuscuul fotootje (bv. een zwartwit groepsfoto met 50 personen van zo’n 3 x 6 cm) activeert onmiddellijk de juiste associaties en plaats, jaar, aanleiding, en wat er daarvoor en daarna verder gebeurd is komen moeiteloos naar boven vanuit de opslag van een 92-jarige. Het gaat dus niet om de hoeveelheid foto’s, noch om de kwaliteit ervan, hoewel dat laatste het voor hen die er toen niet bij waren wel veel leuker maakt.

Fam. Meijer compleet op een feestje, Vlissingen eind jaren zestig. Opa heeft een zere duim en de jurken zijn vast allemaal door Jenny gemaakt.

Of deze dan: die Henk toch! Gauw een foto van maken, láchen!

Henk A. op balkon, medio jaren 50, Gravendeel of Maassluis o.i.d.

Niet bepaald gestoken, maar toch zien we een hoop. Een stukje skyline, een braakliggend terrein, een buitenkraantje waar je tegenwoordig als kind je hoofd aan kunt stoten en een tuindeur met enkel glas en stopverf in de plamuur. Een rokende schoorsteen doet winter vermoeden. Het is eigenlijk niet eens duidelijk of Henk hier als in een homevideo is omgevallen met de emmer waar hij in klom, of dat hij gewoon gebiologeerd op zijn hurken achter de zinken emmer zit. Dat laatste zal geen aanleiding zijn geweest voor een foto-opname, lijkt mij.

Een ander balkon, 60 jaar later.