Slotbal

In de kerk van Zutphen was het tóch weer eens leuk om wat fragmenten van de gereformeerde kerstkrakers op een serieus orgel te horen, dat deed mijn vader vroeger namelijk ook. Inclusief de kerstblokfluit. Dan was dit 2017 al weer.

 

Tradities

Als je alles rationeel bekijkt is er maar bar weinig echt nodig. Je zou best kunnen werken met kerst, want met devotie stil staan bij de geboorte van de diepgerespecteerde Jezus en God daarbij laten zien dat we het allemaal goed bedoelen zodat we bij de hel/hemel-keuze de juiste poort gewezen krijgen, is nog maar voor weinigen de drijfveer om eind december verstek te moeten laten gaan. We krijgen in onze democratie van de meerderheid en religiefobie dan ook geluiden dat kerst maar gewoon af te schaffen om daarvoor in de plaats.., ja wát eigenlijk nog? Echte noodzaak om het economisch ritme te doorbreken is er niet meer en zelfs de zondag is intussen niet meer écht heilig. Pinksteren en Hemelvaart? Idem. Bevrijdingsdag? Ook al wel lang geleden niet?

Variatie en rust zijn van belang, het doorbreken van een vast ritme is -niet onderzocht, wel ondervonden- goed voor alles

Meer lezenTradities

Random Access Memory

Je kunt je oprecht verbazen over de enorme opslagcapaciteit van ons eigen geheugen. Een korte blik op een minuscuul fotootje (bv. een zwartwit groepsfoto met 50 personen van zo’n 3 x 6 cm) activeert onmiddellijk de juiste associaties en plaats, jaar, aanleiding, en wat er daarvoor en daarna verder gebeurd is komen moeiteloos naar boven vanuit de opslag van een 92-jarige. Het gaat dus niet om de hoeveelheid foto’s, noch om de kwaliteit ervan, hoewel dat laatste het voor hen die er toen niet bij waren wel veel leuker maakt.

Fam. Meijer compleet op een feestje, Vlissingen eind jaren zestig. Opa heeft een zere duim en de jurken zijn vast allemaal door Jenny gemaakt.

Of deze dan: die Henk toch! Gauw een foto van maken, láchen!

Henk A. op balkon, medio jaren 50, Gravendeel of Maassluis o.i.d.

Niet bepaald gestoken, maar toch zien we een hoop. Een stukje skyline, een braakliggend terrein, een buitenkraantje waar je tegenwoordig als kind je hoofd aan kunt stoten en een tuindeur met enkel glas en stopverf in de plamuur. Een rokende schoorsteen doet winter vermoeden. Het is eigenlijk niet eens duidelijk of Henk hier als in een homevideo is omgevallen met de emmer waar hij in klom, of dat hij gewoon gebiologeerd op zijn hurken achter de zinken emmer zit. Dat laatste zal geen aanleiding zijn geweest voor een foto-opname, lijkt mij.

Een ander balkon, 60 jaar later.

Badhuis

Het badhuis mag nu wel gesloopt worden en ook voor de Ariënsschool begint de tijd te dringen. De plannen voor deze jarenlange doorn in het oog op zichtlocatie zijn inmiddels concreet en het wachten is nu ongetwijfeld op vergunning, bezwaarprocedures en voldoende kopers. De prijs is nog niet bekend dus dat zal nog niet helemaal storm lopen.

De vechters voor het behoud van het Badhuis worden beloond met een fietsenstalling- en schuurbestemming en uit de zinsnede “Het Badhuis zal in zijn huidige vorm blijven bestaan.” zal met name vorm gestand kunnen worden gedaan; het gebouw is zoals ik het zie niet meer economisch restaureerbaar. Je zou het alvast eens kunnen slopen.

Oeps, een update: de plannen zijn weliswaar concreet maar liggen daarmee geenszins vast, blijkt. Eerst nu dan maar eens slopen dat badhuis, zou ik zeggen.