Continuïteit van beleid

Posted on

image-6318

Aan het einde van de vorige eeuw moesten de amateuristische wijkinitiatieven  van de Hengelose bewoners -vaak al lang geleden ontstaan vanuit een eigen behoefte- gemeentelijk geprofessionaliseerd worden, met als Grote Verbetering dat de vele kleine kneuterige buurtcentra samenkwamen in een paar Grotere Wijkcentra. Je kon je al afvragen of Nabijheid niet juist De Onderscheidende Eigenschap van een buurtcentrum is en of dat dus een goed plan was, maar daar werd niet naar gevraagd. Onderdeel van deze professionalisering was dat al deze stichtingen en verenigingen zich verenigden in de

image-6319

Her en der verdwenen kleine buurthuizen en ontstonden grotere nieuwe gebouwen (Slangenbeek, Sterrentuin, Vogelkwartier), waarna het overgrote deel van de jaarlijks toegekende welzijnssubsidies als huurpenningen direct weeromkeert maakten naar de gemeentelijke afdeling Grondzaken. De vrijwilliger achter de bar maakte plaats voor een in gastvrijheid, hygiëne en BHV geschoolde medewerker, die weliswaar beter CAO-beschermd werden maar ook -onontkoombaar- minder binding met het werk kregen. Regeltjes en verantwoording smoorden secuur elk spontaan initiatief, een feestje geven bleef vanwege vermeende horecabelangen onmogelijk, en waar de eisen professioneler werden (jaarverslagen, keuringen, functioneringsgesprekken, re-integratietrajecten enz. enz.) paste daar natuurlijk niet een ruimere subsidie.

De inpandige peuterspeelzalen, broedplaats voor de nieuwe buurt, werden ook professioneel en stedelijk georganiseerd in Spring!, met dezelfde effecten. Vrijwilligers die meer dan 20 jaar peuterden moesten ineens een diploma halen, brachten hun uitkering in gevaar en rouleerden door nietszeggende wijken. Niet slecht bedoeld en professioneel bedacht, maar met grote gevolgen voor de wijkstructuur.

De Vereniging ontsteeg haar eigen doelstellingen, en staat nu op het punt van opheffing. Besturen en hele wijkcentra geven er de brui aan of vechten om voortbestaan. Bredescholen komen op en versmallen ook al voordat de eerste steen maar gelegd is.

We zijn een flinke tijd verder, en zien dat het niet heeft gewerkt. Besturen kunnen zich niet meer motiveren, verenigingen vechten voor voortbestaan als de subsidie als gevolg van de bezuinigingen wordt teruggebracht.

image-6320
En voor de buurt? Kijken we naar de Noork, dan constateren we dat waar ’t Vogelkwartier in 2005 25 volleybalteams trok bij het jaarlijks toernooi, waarbij destijds wethouder Henk Nijhof persoonlijk kwam fluiten om het belang te onderstrepen het aantal aanmeldingen voor dit jaar is teruggezakt naar een armzalige 10 teams en 1 jeugdteam.

De entourage wordt tot een minimum teruggebracht en alleen prachtig weer kan het toch nog tot een succes maken.

Blijft de vraag wat in deze wereld nut en noodzaak is van een gereguleerd wijkwelzijnswerk. Een ernstige modernisering ligt voor de hand; het is allemaal wel lastig ook, al helemaal als er iedere 4 jaar weer nieuwe perspectieven worden gehanteerd.