Hengeler swamp (1)

Hengeler swamp (1)

image-6124
Weer een gelukkig nog levende legende in Hengelo: Tony Joe White (1943). Loopt wellicht nog steeds binnen met royalties van de covers van zijn liedjes, en toert tegen de verveling heel regelmatig over de wereld. Deze keer met leeftijdgenoot-drummer Bryan Owings door Europa.

Een sprankelend of zelfs maar spraakzaam entertainer is Tony Joe niet, en een verfijnd of virtuoos gitarist evenmin. Daarom noemen ze het swamp, en dan mag alles. Zijn stem is diepgebronsd mag je zeggen. Hij praat desgevraagd in het Bluesmagazine.

Volgens de amuse, het verdienstelijk bijpassende voorprogramma Giant Tiger Hooch (bij wie de zangers stem mij aan die van Ry Cooder deed denken), was het aanmerkelijk drukker in het Hengeloos Metropool dan twee dagen eerder in het Amsterdams Paradiso, en dat deed deugd. Inderdaad was men van heinde gekomen.

image-6125

4 gedachten over “Hengeler swamp (1)

  1. Ging het bij TJW ongeveer als volgt?

    Tony Joe White- guitar, harmonica, vocals
    Bryan Owings (Fleetwood Cadillac)- drums

    Disc One (01:13:08)
    01. Intro music-> TJW comes on stage
    02. Way Down South *
    03. Stockholm Blues *
    04. Undercover Agent For The Blues
    05. Roosevelt And Ira Lee
    06. Do You Have A Garter Belt
    07. Tunica Motel
    08. The Guitar Don’t Lie
    09. (You’re Gonna Look) In Blues
    10. Rainy Night In Georgia
    11. As The Crow Flies
    12. Polk Salad Annie
    13. Encore applause

    Disc Two (30:01)
    01. Who You Gonna Hoo-Doo Now
    02. Season Man
    03. Lake Placid Blues
    04. Steamy Windows

    * TJW solo

    Amsterdam, Paradiso, 9 april 2012

    • Inderdaad, zo ging het ongeveer maar niet precies. “We take requests” was de weinig omfloerste uitnodiging na het eerste gedeelte, ik gok na nummer 9. Daarvan was Steamy Windows een direct gevolg, de overige titels kwamen mij niet erg bekend voor, en zelf verzuimde ik Rainy Night in Hengelo of liever nog de Midnight Train to Hengelo te verzoeken, waarvan ik nu spijt heb.

  2. Als hij eenmaal zijn alligator had doorgeslikt, kon je toch legendarische aankondigingen uit z’n waffel optekenen. Ik herinner ‘this next song is a song about a saturdaynight in oak grove louisiana’, it’s called ‘Saturdaynight in Oak Grove, Louisiana’…
    Zijn ‘Takin’ The Midnite Train’ uit 1973 kan een bluesklassieker zijn met Going To The River van Fats D. en Red House van Jimi.
    Er is een verhaal dat TJW (in zijn eentje of met drummer) als supp act Creedence Clearwater Revival van het podium speelde in Amsterdam.
    Mooi he, ‘Rainy Night in Georgia’…..

Reacties zijn gesloten.