Blij

Geen genoeg kan ik er van krijgen: Just you ’n me van Chicago. Om mij onbekende redenen hadden wij deze single thuis (er zal wel een recensie over geschreven moeten zijn geworden), en ik was er tot nu toe niet in geslaagd deze terug te vinden. Het feest der herkenning, en mooier dan ik me herinner. Grote blijdschap bij de tamboerijn op 1’53”, en het Solution-style tussenstuk erna, vette trombones, meer heeft een kind even niet nodig. Nog een keer!

De B-kant van de single (Critic’s choice) vond ik tegelijkertijd dus ook terug. Die was toch minder.

Update: nog een bof, ook Tribute to Spree (Clang of the Yankee Reaper, 1976)  bij toeval als vergeten kleinood weer teruggevonden. Het lijkt hier verdorie wel een sentimental journey!