Gepaste afstand

Gepaste afstand

DSC_5496Van heel dichtbij lijkt zelfs een op het oog fraaie vlinder welhaast een monster.

Onze camping was rijk bezaaid met vlinderstruiken, een geur van zon en jeugd en Oost-Souburg, waar achterbuur Sies in de brandgang precies zo’n struik had, met daaronder een heerlijke kruisbessenstruik. De geur lila. Dagelijks kwamen vlinders de weer aangevulde voedselvoorraad leegzuigen, en elke dag maakte de struik zijn bloem nòg een stukje langer, terwijl er aan de achterkant alvast een stukje afstierf.

Op de juiste afstand een prachtig en vredig proces. Niet te dichtbij, niet te veraf, en met de juiste perspectie krijg je precies die nuancering die je voor waardering nodig hebt, en waarmee het verschijnsel en jij in de juiste verhouding zijn: het verschijnsel kan gewoon zijn gang gaan, en jij kunt het waarderen.

DSC_5505Vakantie werkt bij mij ook zo: toch al niet zo’n rasmopperaar geeft het me aanknopingspunten voor een nog beter inzicht in wat is en wat zou moeten. Behoudt het goede en verbeter de rest, zoiets. Inspiratie. Opvallendst dit jaar -waar het gaat om uitvoeren van beleid in Nederland- was het verschil tussen wat kàn en wat móet: in Nederland heerst om een of andere onduidelijke reden de stellige overtuiging dat alles tot in details preventief geregeld moet zijn, Nederland lijkt de laatste decennia vooral juridisch geregeerd, waarbij elk evident goed idee tot alle hoeken wordt uitgedetailleerd tot een kneuterig en vervelende regeling, je ziet dat overal in terug.

We waren dus in Frankrijk, een voorbeeld: Als er op de Nederlandse snelwegen met een rijbaan wordt versmald, wordt dat ruim van tevoren aangegeven, inclusief de precieze markeringen vanaf waar er precies moet worden geritst. In Frankrijk stopt -na een hint vooraf- de belijning tussen die twee banen stomweg, en is het aan de -opgeleide en gecertificeerde- bestuurders om met die situatie om te gaan. Dat blijken ze doorgaans best te kunnen, en als het fout gaat, dan zal er best een schuldige aan te wijzen zijn. Die aanpak spreekt me aan, maar er zal beslist een Hollandse verkeerskundige zijn die weet dat het aantal Franse verkeersongevallen veel hoger ligt.Papillon 3

Nog op de terugreis meldt de Nederlandse radio dat de minister op aangeven van de hoofdcommissarissen een totaalverbod op drugs in het verkeer wil. Prima plan lijkt me, levert 80 langerlevenden op. Handtekeningetje van de koningin en geregeld, en in de loop van de tijd zal de de dopingcontrole gegarandeerd verbeteren, dat kan in de wielrensport ook. Maar nee hoor, het plan stuit op praktische bezwaren omdat een komkommertijdjournalist bevestigd hoort dat het niet 100% te controleren is.. Niet naar luisteren Camiel, gewoon doen!

Nog ééntje dan: verademend vind ik het dat de meeste Franse auto’s beschadigd zijn, eigenlijk onvermijdbaar voor een gebruiksvoorwerp dat zo intensief gebruikt wordt. Zolang je er nog veilig in kunt rijden is er in feite niks aan de hand, terwijl je in ons land bijna meewarig wordt aangekeken als je voertuig bedeukt is, een krasje heeft of zelfs maar vies is. Waar komt dat eigenlijk vandaan? Stamt dat nog uit de tijd dat auto’s konden roesten of is het gewoon de Bovag-lobby?