Verlakkerij (1)

Posted on

Naast een hele grote stapel ongeadresseerd reclamedrukwerk stuurt uitgevend Nederland ook graag gerichte reclame. Onder het mom van een gratis abonnement vallen met regelmaat vakbladen in de bus, een regelmaat die frequenter is dan de tijd of zin om het te lezen. Het enige dat ik er dus mee doe is uit het folie scheuren en bij het oud papier leggen, en ik sta daar ongetwijfeld niet alleen in.

Sommige van deze gratis abonnementen vervallen direct bij het bereiken van een bepaalde leeftijd (oninteressante doelgroep), en de andere moeten om de paar jaar vragen of je het nog steeds wel wilt. Voor het onderhavige blad was het antwoord nu uiteindelijk Nee, ook al omdat het pretendeert te verslaan over de wereld waar ik professioneel middenin zit, maar waarvan ik maar bar weinig van de dagelijkse werkelijkheid herken. Dankbaar zag ik dan ook via diverse kanalen de verschillende herinneringen binnenkomen die me tot verlenging maanden. Op 5 juni van de hoofdredacteur nog een ‘Stopzetten Computable abonnement’ e-mail met inhoud ‘Uw gratis abonnement op Computable loopt af. U heeft nog niet gereageerd op het verzoek om uw gegevens te controleren om uw abonnement te verlengen. Daarom zijn wij genoodzaakt om binnenkort uw abonnement stop te zetten‘ en op 4 juli tenslotte een -zwakker- ‘Het einde van uw abonnement op Computable is in zicht. Als u er nog niet aan toegekomen bent om uw abonnement te verlengen, dan verzoeken wij u om dit zo snel mogelijk te doen, voordat het te laat is‘.

Nog steeds valt wekelijks het blad in de bus. Ik besef dat de omvang van de oplage van levensbelang is voor de adverteurs en dus het voortbestaan van het blad maar vind dit niet deugen.