Verschaling

Posted on

Enige muzikaliteit is hem niet vreemd zou je kunnen zeggen na het ervaren van Samaouma. We kenden hem natuurlijk best al goed, maar Bona blijkt nog meer dan je al dacht een schaalvergroter, een grensverlegger: als je iedereen -denkbeeldig natuurlijk- een plekje hebt gegeven op een schaal van 1 tot 100 blijkt die schaal te beperkt voor Bona, en moet je eerder richting de 250 gaan denken dan aan 103. Een beetje zoals het een paar jaar geleden nog ondenkbaar was dat de 10 kilometer binnen de 15 minuten kon worden geschaatst. En dan hebben we het niet alleen over virtuositeit&beheersing, maar over nog minimaal 2 andere schalen. Zeldzaam.

Het kwam al eerder in mijn gedachten op: een bassist moet zijn instrument pas pakken als hij feilloos zijn partij kan zingen. Als je niet weet wat je wilt spelen, kun je het ook niet goed doen. Voor Bona is zingen, denken, inspireren en spelen één. Wat een mens!