Flashback

Posted on

In 1980 rook een panel aan de volgende stelling:

“Wanneer de polarisatie der standpunten in het gangbare denken en het vaak al te weinig door enige kennis van zake gehinderde impulsieve doen zich blijven ontwikkelen in het huidige mede door de media veroorzaakte tempo, zal het karakter van een volgende generatie Nederlanders als meest in het oog springende wezenskenmerk een permanente staat van agressieve ontevredenheid met al het denkbare vertonen”

Aan deze klassieke discussie in twee rondes (download?) onder voorzitterschap van Wim de Bie werd deelgenomen door

  • Koot (wie in een safaripark van de paden afgaat, die vraagt om moeilijkheden)
  • F. Jacobse (voorheen zijdelings werkzaam in de horeca)
  • Tedje van Es (..eeh, nou Tedje van Es dus)
  • Cor van der Laak (Welke aria tik ik nu tussen de tanden?)
  • Cock van der Laak-van der Kraats (Cock, hou je d’r buiten! -Kijk in mijn keel dan zie je mijn kuiten..)
  • Ingenieur Walter de Rochebrune (En vandaag voor het eerst sinds veertien jaar met tegenzin onder de mensen..)

en kon door ons destijds geheel en woordelijk worden nagespeeld.
De stelling schoot me vanochtend weer te binnen in het kader van het Benoemen en Bouwen gebeuren.

Weg met de intellectuelen, uit de kamer en uit de regering.
-Wat heb jij eigenlijk tegen intellectuelen? Wat is daar nou op tegen?
-Eh, ik heb daar niks bijzonders tegen, alleen dat zij alleen mekaar maar begrijpen, van Es.. Dat ze zich verschuilen in commissies en werkgroepen en triootjes van wijze mannen

Van die dingen.