Entertainment

En dan, na jarenlang genoegen te hebben genomen met de ingehaalde modelletjes van vriendjes (Nintendo, PS one), hebben de mannen er zelf een aangeschaft: een Playstation 2. Needless to say dat het hier inmiddels gaat om een serieus apparaat -we spreken over een spelcomputer van de zesde generatie na “tennis”- in een branche waarin miljarden omgaan en concurrentie moordend is. De PS-2 is inmiddels al vijf jaar oud, maar levert met met z’n 3 processoren meer MIPS-en en GFLOPS-en dan de PC’s van u en mij bij elkaar. Het was ongeveer de eerste DVD-speler, en dat illustreert mede de belangen in de markt: Sony schijnt met de aangekondigde (november) PS-3 nog problemen te hebben, maar wil daarin graag de fonkelnieuwe Blue-Ray DVD standaard opnemen, en daarmee de HD-DVD concurenten een tik te geven. Spelletje voor grote jongen, dus.

Als goed vader direct maar een bosje PS2 games getorrent, maar die blijken dus niet te werken tenzij je het apparaat met een chippie en een soldeerbout onderhanden hebt genomen. Dat doen we dus nog maar even niet. Niet te kraken? Ze schijnen een stukje van de schijfjes te lezen dat niet door de writer kan worden beschreven. Kijk, dan houdt het dus verder even op. Daarbij: als softwarebouwer voel ik ook wel iets voor het betalen voor software.