Google Mindreader

Posted on
Bent u ook zo iemand die denkt dat als-ie het zelf doet het allemaal beter is? Ik in principe ook. Het is daarom dat ik niet happig ben op allerlei opgedrongen ‘handigs’, zoals je dat vooral via je computer met enige regelmaat aangeboden krijgt.
Ik heb daarom ook alle vriendelijke aanbiedingen van Google Desktop tot dusverre resoluut afgewezen: met mijn desktop is niks mis, en als ik je nodig heb, weet ik je te vinden. Geen ongevraagd shownieuws, geen overbodige fileberichten achter mijn bureau, van die dingen, je snapt het wel.
‘k Ben ook vrij handig met allerlei zoekfuncties, gebruik al meer dan 15 jaar Total Commander (vroeger Norton Commander), ken alle toetscombinaties uit mijn hoofd. Kortom: ik red me best.

Nou heeft tot dusverre alles wat ik van Google geprobeerd heb mij telkenmale versteld doen staan: hoe kan iets uit miljarden webpagina’s over de gehele wereld verspreid in honderden talen en formaten in minder dan een paar honderdste seconden mij in meestal de goede volgorde presenteren wat ik wou? Hoe is het mogelijk dat ik met een uitstekend werkbare snelheid over de wereld kan schuiven en net zo duidelijk 461 Ocean Boulevard, Bourbon Street, het Vaticaan en over de Amazone kan bekijken? Hoe kan een programma zo simpel foto’s opknappen en indexeren?
Kortom: toch maar eens Google Desktop geprobeerd, en inderdaad: Google kan het beter dan ik. Zoeken in mijn eigen documenten, e-mail en webhistory: in no-time, en beslist veel sneller dan ik. Een blijvertje dus in principe, je staat er nog van te kijken wat je zoal wilt zoeken. Het kan niet bommen hoe je het zorgvuldig in je mappen hebt ingedeeld, dit is sneller.

De Google Desktop Bar dan? Een zoekhokje plus aanvulling met nieuws, weer, en nog wat zaken? Mwoah, ‘ns proberen. Enfin, ik installeer wat, en op een rustig moment klik ik eens wat rond.
Tot mijn verbijstering zie ik dat mijn vriend -want daarvan mogen we inmiddels wel spreken- in een onopvallend hokje weergeeft dat er niet al te lang geleden weer een nieuwe berichtjes op mijn favoriete weblogs zijn verschenen! En ik zweer het: ik heb ‘em niks gezegd!

Ik gooi de handdoek in de ring, heb nooit meer de illusie dat ik iets voor wie dan ook kan afschermen, geef dat dus ook op, en ga me maar eens op de tweedehands kinderkleding storten of zo..
En wat Google je ook voorstelt: altijd ja zeggen.