Een rokertje

Posted on
Laatst dacht ik terug aan de tijd dat alles en iedereen rookte. Het is minder dan 30 jaar geleden dat iedere echte man rookte. Waar nu de toastjes met tapenades of -tijdloos- een bakje pinda’s verschijnen, stonden vroeger voordat de visite binnenkwam de glazen met sigaretten al klaar. Met filter en zonder filter, voor elk wat wils.
Maar ook buiten feestjes drukte het rokertje een stempel op het interieur. Op alle tafels stonden asbakken, en er waren ook staande exemplaren, die op een zware standaard overal in de kamer konden worden neergezet. Met een ferme druk op de knop (“mag ik drukken opa?”) werd de as dan netjes opgevangen in het bakje, waarbij een walm van verschraalde rook vrijkwam. Als cadeau kon, naast stropdassen en aftershave ook altijd met succes een beroep gedaan worden op tafelaanstekers en asbakken, in alle soorten en maten. Een asbak als relatiegeschenk was altijd goed voor jarenlange aandacht.
Tegenwoordig is de roker de verschoppeling die slechts buitenshuis nog welkom is. Ik bedoel maar: er verandert langzaamaan best wel veel, en het wordt niet allemaal slechter.

One Reply to “Een rokertje”

  1. we spraken over sigaretten ‘met en zonder mondstuk’ en op de sterfdag van ons pa herinner ik me dat een gasvullinkje voor zijn zwarte poppelaansteker een welkom geschenkje was (en niet duur, ik dacht een gulden, dus daar aten we geen boterham minder om) hoewel een gulden, denk ik nu, voor wat vluchtigheid…

Comments are closed.