VOIP (1)

Posted on

Het is weer eens zover, we kunnen weer een stap digitaler. Meer, beter, goedkoper, je kent het wel. Deze keer de digitale telefonie, eigenlijk m’n enige overgebleven (zogenaamd) analoge verbinding met de buitenwereld.
De aanmelding was niet hoopvol. We spreken over Tele2, waarmee wij al maanden flat fee bellen, en daarvoor al spraakmakend goedkoper. Uiteindelijk maakt dat volgens mij niet eens heel veel uit, maar het gaat om het idee, nietwaar?
Affijn, enkele weken geleden een aanlokkelijke mailing ontvangen, en maar eens gereageerd. Ik kan dan eindelijk mijn KPN/ISDN verbinding eens kwijtraken; die kost me een rib uit mijn lijf, terwijl de oorspronkelijke argumentatie “bereikbaar tijdens het internetten” allang pass├ę is. Maar opzeggen/downgraden is belachelijk duur, dus heb ik die nog steeds, zoals velen. (Overigens stond ik op het punt om terug te schakelen naar ISDN-1, wat niet veel kost, maar ook weer nauwelijks wat oplevert. Maar het gaat ook hier om het idee).
De voorwaarden: u heeft een kabelinternetverbinding. Check. Ik vraag nog of een KABEL internetverbinding (dus geen ADSL) in orde is, en of ik meerdere (bestaande) nummers kan gebruiken bij de Digitale Telefonie. Jawel, als ik me maar twee keer wil aanmelden. Geen punt. Ik doorloop de procedure, en bel na 10 minuten terug voor het volgende nummer (voor de winkel).
Deze mevrouw is er heilig van overtuigd dat mijn tweede nummer niet kan, ISDN onmogelijk is, en ziet het niet gebeuren (“snapt u?”). Haar clusteroudste kon haar ook niet overtuigen, dus leek het mij, een met een dreigend telefonisch onbereikbaar tijdperk in het verschiet beter de boel maar uit te stellen tot een later moment. Waarom toch pionieren?
Maar dat gaat natuurlijk zomaar niet. Ik belde immers met aanmelden, en niet met opzeggen. Maar ook opzeggen kom me niet helpen, ik moest maar wachten op het welkomstpakket, waarin een telefoonnummer om op te zeggen. Vooruit dan maar.

Weken van stilte volgden, de overeengekomen overgangsdatum van 17 oktober verstreek, en de telefoon bleef werken. Een paar dagen daarna wel een vriendelijke “Welkom bij Tele2” brief die mij als nieuwe klant verwelkomde, en welke ik beschouwde als een manier van hun administratie om deze open call gesloten te krijgen. Vandaag trof ik bij thuiskomst een pakketje, dat een i3 Vood 322 bleek te bevatten. Een telefoonbox. “De installatie is eenvoudig” heette het, dus direct begonnen. Pizzaatje in de magnetron en lezen maar.
Het apparaat is een soort van router, en wordt tussen de kabelmodem en de router in gehangen. Vervolgens plug je een normaal telefoontoestel in die telefoonbox, wat instellingen en bellen maar. Zoiets. De installatiehandleiding drukt me op het hart contact te zoeken met mijn provider “om het mac-adres te wijzigen”. Eerst maar eens zonder geprobeerd -ik zou niet weten wat mijn provider hierbij zou moeten betekenen- maar toen dat niet werkte toch maar gebeld. Maar we waren eensgezind: zij kunnen of hoeven helemaal niks met mijn mac-adres.
Na wat rebooten kan ik -door mijn router heen dus kennelijk- de webpagina van de telefoonbox benaderen en het apparaat als bridge instellen, een eigenzinnige combinatie van Stap 1b en 1c. Mijn lijntje met het internet werkt dan inmiddels ook weer. Wat wachten en rebooten, en wachten tot het status-lampje continu brandt.

Daar wacht ik dus nog steeds op, de technische helpdesk is inmiddels naar bed.
Mocht ik onbereikbaar zijn geworden, dan denk ik dat ik op nummer 7021000 bereikbaar ben. Wordt vervolgd.