De waarheid, con amore

Posted on

Dhr Rouwet, SP:

Toen het bestuur van de speeltuin/buurtcentrum aan de Cesar Franckstraat opstapte en er geen mogelijkheid was om op die plek, want het gebouw is wel mooi, maar je moet daar ook een organisatie van mensen en vrijwilligers in hebben om dat te kunnen gebruiken- toen is gezegd: dan moeten we elders in de wijk kijken, en het was al gauw dat men uitkwam bij speeltuin het Vogelkwartier, die daar al vele jaren functioneerde in die omgeving. Met ongetwijfeld overlast voor omwonenden maar toch weer niet van dien aard, dat dat tot grote acties heeft geleid, tenminste, die zijn mij niet bekend. Wel, ja zo’n wijkcentrum/speeltuin heeft altijd bepaalde momenten, dan bezorgt die overlast. Maar die overlast, die staat ook tegenover wat het wijkcentrum biedt. Dus je kunt dat niet los van elkaar zien. Dan moeten we straks alle verjaardagen gaan verbieden, omdat je daarmee als buurman overlast zou hebben.
Dus de vraag kwam toen bij de organisatie van de speeltuin terecht: “Willen jullie meewerken aan het uitbouwen van deze speeltuin naar een wijkwelzijnscentrum(*)”. En toen raakten kennelijk de gemoederen bij een aantal mensen in de buurt zodanig verhit, dat dit heeft geleid tot een conflict, dat zich nu nog altijd voortsleept. Maar wat niet -volgens mijn inschatting- het probleem is van de overgrote meerderheid van de omwonenden. De vraag ligt dus nu voor: is het mogelijk met alle overlast die daar nu eenmaal aan vastzit, om op deze plek die welzijnsvoorziening te plaatsen? En daarbij zijn bovendien in het bestemmingsplan in de gebruiksvoorschriften zeer nadrukkelijk beperkingen aangebracht voor het gebruik, dat is regulier mogelijk. Daarvan is gebruik gemaakt en daarvan is gezegd door de wethouder: daar zullen we strikt op handhaven. De vraag die daar bij komt is: kan met deze beperkingen het wijkcentrum als wijkcentrum ook functioneren zoals wij dat willen hebben? En als dat niet kan, dan moeten we dat niet doen! Als het wel kan, dan moeten wij hier beslissen of wij dat willen met, inherent daaraan, overlast onder deze bepalingen zoals die zijn voorgesteld in het bestemmingsplan met betrekking tot gebruiksvoorwaarden. Als het daar niet onder die beperkingen goed kan functioneren, dan moeten we ook daar de conclusie uit trekken 

Dhr Nijhof, Groen Links:

Ik ben blij, voorzitter, dat de heer Rouwet nog een raadslid is die wat historisch besef aan de dag legt. Want zo is het inderdaad gegaan, laten we die historie vooral niet vergeten: Klein Driene was een niet functionerend buurthuis, dat al jaren niet functioneerde, en waar op allerlei mogelijke manier is geprobeerd te ondersteunen en in te grijpen, het ging maar steeds niet goed, en toen op een gegeven ogenblik het bestuur zelf de brui er aan gaf en zei: wij zien het ook niet meer zitten, toen hebben wij gezocht naar een partner in de wijk, en die hebben wij gevonden in het Vogelkwartier. Het is op òns verzoek geweest dat het Vogelkwartier dat wijkcentrum heeft overgenomen aan de Cesar Franckstraat. Dat is niet het eigen initiatief geweest, en misschien ook niet de voorkeur geweest van het Vogelkwartier om dat te doen. Ze zijn collegiaal omgegaan met dat verzoek, en hebben con amore meegewerkt aan de oplossing van het probleem. Dat dat vervolgens uit de rails is gelopen, dat kun je dat bestuur denk ik toch niet verwijten, want er zijn een hoop dingen in het proces misgegaan. Eén van de dingen die misgegaan is, is het feit dat met een aantal omwonenden, en ik zeg met nadruk een aantal omwonenden, problemen zijn gerezen. Dat komt vaker voor als er activiteiten in de wijk gaan plaatsvinden, dat een aantal bewoners daar problemen mee hebben, en, meneer Miedema, er is inderdaad .. van de hele buurt nodig, maar zo’n bestuur is net een gemeenteraad, je moet wel eens een besluit nemen waar niet ieder buurtbewoner of ieder stedeling in deze gemeente mee eens is. Dat geldt ook voor dit bestuur. Je kunt het niet altijd iedereen naar de zin maken. Dat is wel geprobeerd, dat is -zoals het bestuur het aanvoelt- tot het uiterste geprobeerd, maar zij hebben uiteindelijk geen enkel vertrouwen meer in de relatie met deze mensen en in goede afloop van convenant of van mediatie. Bij mediatie moet je dat so wie so accepteren, want mediatie moet je van twee kanten con amore ingaan, en je ook dan aan de uitslag daarvan conformeren, en hoe het met het convenant is afgelopen, dat weten we allemaal.
Je kunt het bestuur dat kwalijk nemen, ik begrijp dat sommige fracties dat ook doen, ik kan me aan de andere kant ook voorstellen dat een vrijwilligersbestuur dat jarenlang zo hard aan dit Vogelkwartier getrokken heeft, dat een fantastisch wijkwelzijnsvoorziening van had gemaakt, dat die gefrustreerd raakt als dit soort problemen ineens over zich worden afgeroepen. Dat is ook de reden geweest, mevrouw Ahne, dat wij gezegd hebben: wij nemen die bouwcommissie van u wel over. Het is niet zo dat zij die opgeheven hebben en gezegd hebben: gemeente, zoek het nu zelf maar uit; nee, wij hebben het initiatief genomen en tegen het bestuur gezegd: wij begrijpen dat jullie het probleem groot vinden, wij snappen dat jullie als vrijwilligers het water aan de lippen staat, dit probleem nemen wij van jullie over, wij zorgen dat de zaken rond de bouwcommissie getrokken gaat worden door de gemeente. Dan moet mij nog wel van het hart, voorzitter, ik wil niet ingaan op de klacht tegen de heer Miedema, dat is iets tussen hem en het Vogelkwartier, ik heb begrepen dat er een officiële klacht is ingediend, ik zal daar niet op ingaan, het is niet aan mij om daar over te oordelen. Wat ik wel heel jammer vind, is dat hij aan die klacht verbindt dat hij geen vertrouwen meer heeft in dit bestuur, en dit bestuur in een hoek zet waarvan ik vind dat ze niet horen. Ze hebben namelijk jarenlang het Vogelkwartier een ontzettend goede naam in de buurt bezorgd, ik heb afgelopen zondag daar nog mogen vertoeven bij een straatvolleybaltoernooi waar honderden buurtbewoners aanwezig waren die daar met heel veel plezier rondliepen. Ik ben daar overigens door heel veel mensen aangesproken met “je sleept het er toch door dinsdag hè, want het moet gewoon doorgaan”, Dus ik denk dat het wel goed is dat ook in deze raad uit te spreken dat er in ieder geval vanuit het college veel vertrouwen is in het bestuur van het Vogelkwartier.
Dan kom ik bij de vraag van de heer Rouwet: hoe zit dat met die beperkingen? Wel, die beperkingen die nu zijn opgenomen in het bestemmingsplan zijn niets anders dan de beperkingen die voor iedere instelling gelden, het zijn exact dezelfde beperkingen (…). Betekent dat dus, dat is het antwoord op uw vraag, dat het niet zou kunnen functioneren als een wijkwelzijnsvoorziening? Dat is dus niet zo, omdat diezelfde afspraken ook voor de andere wijkwelzijnsvoorzieningen gelden.

(*) met daarbij: als jullie dat niet doen, zal elders een wijkcentrum moeten komen en zal het Vogelkwartier ophouden te bestaan. De bijbehorende grond kan dan gebruikt gaan worden voor appartementen.