De rug (3)

Posted on

Het lijkt weer voldoende geweest, een ruime week strompelen, varieren en ontzien. Toch nog tegenvallend, eigenlijk. Het verschijnsel is niet uniek, en als je je er een beetje in verdiept en het als lage rugpijn kwalificeerd, is het gewoon pech-maar-niet-zeuren. Laat het bewegen niet belemmeren door de pijn. Nee, het lichaam zit er naast, en snapt niet goed hoe het allemaal precies in elkaar steekt. Nee, laat het begrip en het feilloze maar over aan de westerse medische wetenschap.
Nou morgen (derde pinksterdag is hier een werkdag) dus maar weer eens aan het werk, met een reserve Ibuprofen in de achterzak. Het helpt je wel de pijn te negeren. Waar het wel heilzaam voor is, wat het toch een niet-zinloze ervaring maakt, is dat het vrije tijd is waarin je zoveel mogelijk aan het werk mag denken. Ik sta normaal de 100-100 verhouding voor: ben je aan het werk, dan moet er thuis niet gezeurd worden, en ben je thuis, dan moeten ze vanhet werk niet zeuren. Waarmee niet gezegd is dat die verhouding in evenwicht is, overigens. Maar nu kun je in de betrekkelijke rust van het thuis zaken in en rond het werk beschouwen. Wat dat betreft zou het nog wel n of twee weken langer moeten duren, om eigenlijk weer te synchroniseren met waaraan je jaren geleden bent begonnen. Alsof je in de extra speeltijd ook nog doelpunten kunt maken.